வான் சிறப்பு – 13
அறத்துப்பால் • பாயிரவியல் • வான் சிறப்பு
குறள்
உள்நின்று உடற்றும் பசி.
பொருள்
பெய்ய வேண்டிய மழை பெய்யாமல் பொய்த்துவிட்டால், பரந்த கடல்நீரால் சூழப்பட்ட இந்தப் பெரிய உலகத்திலும் பசி நிலைத்து நின்று உயிர்களை வருத்தும்.
எளிமையாகச் சொன்னால்: உலகைச் சுற்றி ஏராளமான கடல்நீர் இருந்தாலும், பயிர்கள் வளர உதவும் மழை இல்லாவிட்டால் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படும். நீர் சூழ்ந்திருப்பது மட்டும் பசியைத் தீர்த்துவிடாது.
சொற்களைப் புரிந்துகொள்வோம்
விண்: இங்கு மழை.
இன்று பொய்ப்பின்: இல்லாமல், பெய்ய வேண்டிய காலத்தில் பெய்யத் தவறினால்.
விரிநீர்: பரந்து விரிந்த கடல்நீர்.
வியனுலகம்: பரந்த பெரிய உலகம்.
உள்நின்று உடற்றும்: உள்ளே நிலைத்திருந்து வருத்தும்.
குறளில் அமைந்துள்ள சிறப்பு
வெளியே பரந்த நீர்; உள்ளே வருத்தும் பசி. இந்த முரணான காட்சியின் வழியாக மழையின் தேவையைத் திருவள்ளுவர் உணர்த்துகிறார். கடலின் பெருமையைச் சுட்டிக்காட்டியும், அதனால் மட்டுமே நிலத்தின் உணவுத் தேவையை நிறைவு செய்ய முடியாது என்பதை விளக்குகிறார்.
கதை
கடலும் காலியான அரிசிக் கூடையும்
கடற்கரைக் கிராமத்தில் மீனா என்ற சிறுமி வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுடைய அப்பா ஒரு மீனவர். காலையில் வீட்டின் வாசலிலிருந்து பார்த்தாலே நீலக்கடலும் கரையில் நிற்கும் படகுகளும் தெரியும்.
அந்த ஆண்டு பருவமழை மிகவும் குறைந்தது. கிராமத்துக்கு அப்பால் இருந்த வயல்கள் காய்ந்தன. பாசனக் குளத்தில் நீர் குறைந்ததால், பல வயல்களில் வழக்கம்போல் நெல் விளையவில்லை.
ஒருநாள் அப்பாவுடன் அரிசிக்கடைக்குச் சென்ற மீனா, வழக்கமாக நிறைந்திருக்கும் பெரிய கூடை காலியாக இருப்பதைக் கண்டாள். அருகில் ஒரு சிறிய அரிசி மூட்டை மட்டுமே இருந்தது.
“இந்த முறை அரிசி வரத்து குறைந்துவிட்டது. அருகிலுள்ள ஊர்களிலும் விளைச்சல் குறைவு,” என்றார் கடைக்காரர்.
அப்பா வீட்டுக்குத் தேவையான அரிசியை வாங்கினார். திரும்பி நடக்கும்போது மீனா கடலைப் பார்த்தாள். அலைகள் கரையைத் தொட்டுத் திரும்பின.
“அப்பா, நம்மைச் சுற்றி இவ்வளவு தண்ணீர் இருக்கிறதே! அப்படியிருந்தும் மழை இல்லாததால் அரிசி குறைவது ஏன்?” என்று கேட்டாள்.
அப்பா சிறிது தூரத்தில் இருந்த காய்ந்த வயலைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
“கடல்நீர் உப்பாக இருக்கிறது, மீனா. அதை அப்படியே நெல்வயலில் பாய்ச்ச முடியாது. பயிர்கள் வளர ஏற்ற நீர் வேண்டும். அதற்கு மழையும், மழையால் நிரம்பும் நீர்நிலைகளும் பெரிய ஆதாரம்.”
“அப்படியானால், கடலருகில் இருப்பவர்களுக்கும் மழை தேவையா?”
“நிச்சயமாக! நமக்கு மீன் கிடைக்கலாம். ஆனால் நாம் உண்ணும் அரிசி, பருப்பு, காய்கறிகள் பல ஊர்களில் விளைகின்றன. அந்த வயல்களில் விளைச்சல் குறைந்தால், அதன் பாதிப்பு நம் வீட்டுச் சமையலறை வரை வந்து சேரும்.”
மீனா காலையில் பார்த்த காட்சிகளை நினைத்தாள். கடலில் நிறைய நீர் இருந்தது. ஆனால் கடையில் அரிசி குறைந்திருந்தது. இரண்டும் ஒரே ஊரில் நடந்துகொண்டிருந்தன.
வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மா உணவு பரிமாறினார். மீனா தனக்குத் தேவையான அளவு மட்டும் எடுத்துக்கொண்டாள்.
“இன்று ஏன் கொஞ்சமாக எடுத்திருக்கிறாய்?” என்று அம்மா கேட்டார்.
“இது போதும், அம்மா. இன்னும் பசித்தால் வாங்கிக்கொள்கிறேன். இந்தச் சோறு கிடைக்க உழவரின் உழைப்பு மட்டுமல்ல, வயலுக்கு நீரும் தேவையென்று புரிந்துகொண்டேன்,” என்றாள்.
அன்று மாலை அவள் அப்பாவுடன் ஊரின் மழைநீர் சேகரிப்புத் தொட்டியைச் சுத்தம் செய்யும் பணியைப் பார்த்தாள். மழை வந்தால் அதை வீணாக விடாமல் சேமிக்க வேண்டியதன் காரணமும் அவளுக்குப் புரிந்தது.
மீனா மீண்டும் கடலைப் பார்த்தாள். இப்போது அதன் பெருமையோடு மழைத்துளியின் தேவையையும் உணர்ந்தாள்.
கடல் கண்களுக்கு நிறைவைத் தரலாம்; வயலில் விளையும் உணவே பசியைத் தீர்க்கும். அந்த விளைச்சலுக்கு மழை இன்றியமையாத துணை.
கருத்து
மழை பொய்ப்பதால் ஏற்படும் உணவுப் பற்றாக்குறை உழவர்களை மட்டுமல்ல, உணவை நம்பி வாழும் அனைவரையும் பாதிக்கும். உலகின் ஒரு பகுதியில் நிகழும் வறட்சி, மற்றொரு பகுதியின் உணவுக் கிடைப்பிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
கடல்நீரின் அளவையும், பயிர்களுக்குப் பயன்படும் நீரின் கிடைப்பையும் ஒன்றாகக் கருதக்கூடாது என்பதையும் இக்குறள் சிந்திக்க வைக்கிறது.
சிந்தனைக்குறிப்பு
களஞ்சியத்தில் நெல் நிறைய
வயலுக்கு மழை வேண்டும்.
நீரின் பெருக்கை மட்டுமல்ல,
அது தாங்கும் வாழ்வையும் எண்ணுவோம்.
வாழ்க்கைப் பாடம்
உணவை வீணாக்காமல் பயன்படுத்துவோம். நீர்நிலைகளையும் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்புகளையும் பராமரிப்போம். உணவுப் பற்றாக்குறையால் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு நம்மால் இயன்ற உதவியைச் செய்வோம்.
இவை இக்குறளின் கருத்திலிருந்து நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் நடைமுறைப் பாடங்கள்.
மழையை மதிப்போம்.
அது விளைவிக்கும் உணவை வீணாக்காமல் காப்போம்.
