வான் சிறப்பு – 11
அறத்துப்பால் • பாயிரவியல் • வான் சிறப்பு
குறள்
தான்அமிழ்தம் என்றுணரற் பாற்று.
பொருள்
மழை தொடர்ந்து பெய்து வருவதால்தான் உலகில் உயிர்கள் நிலைத்து வாழ்கின்றன. எனவே, மழையே உயிர்களைக் காக்கும் அமிழ்தம் என்று உணரத்தக்கது.
நாம் குடிக்கும் நீருக்கும், உண்ணும் உணவுக்கும், தாவரங்களின் வளர்ச்சிக்கும் மழை அடிப்படையாக இருக்கிறது. உலகின் வாழ்வைத் தாங்கி நிற்பதால், மழையை அமிழ்தம் என்று திருவள்ளுவர் போற்றுகிறார்.
சொற்களைப் புரிந்துகொள்வோம்
வான்: இங்கு மழையைக் குறிக்கிறது.
உலகம் வழங்கி வருதல்:
உலகில் உயிர்கள் நிலைத்து வாழ்ந்து வருதல்.
அமிழ்தம்:
உயிரைக் காக்கும் அருமருந்தாகக் கருதப்படுவது.
உணரற் பாற்று: உணரத்தக்கது.
குறளில் அமைந்துள்ள சிறப்பு
அமிழ்தம் உயிரை நிலைக்கச் செய்வதாகக் கருதப்படுவதுபோல, மழையும் உணவையும் நீரையும் அளித்து உலகின் வாழ்வை நிலைக்கச் செய்கிறது. இந்த உயிர்காக்கும் தன்மையே இக்குறளின் மையக்கருத்து.
கதை
ஒரு கைப்பிடி விதையும் ஒரு துளி மழையும்
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனுடைய தாத்தா மருதன் ஒரு விவசாயி. வயலுக்குச் செல்லும்போதெல்லாம் கவினையும் அழைத்துச் சென்று, மண்ணைப் பற்றியும் பயிர்களைப் பற்றியும் சொல்லிக்கொடுப்பார்.
அந்த ஆண்டு பருவமழை தாமதமானது. கிராமத்தின் குளத்தில் தண்ணீர் குறைந்துகொண்டே வந்தது. வயலின் மண் காய்ந்து வெடித்திருந்தது. கால்நடைகளுக்குப் பசுந்தீவனம் கிடைப்பதும் கடினமாக இருந்தது.
ஒருநாள் தாத்தா ஒரு சிறிய துணிப்பையை எடுத்தார். அதில் விதைநெல் இருந்தது.
“தாத்தா, இவ்வளவு விதைகள் இருக்கின்றனவே! இவற்றை விதைத்தால் நமக்கு நிறைய நெல் கிடைக்குமல்லவா? ஏன் இன்னும் விதைக்கவில்லை?”
என்று கவின் கேட்டான்.
தாத்தா அவனை வயலுக்கு அழைத்துச் சென்றார். காய்ந்த மண்ணைக் கையில் எடுத்துக் காட்டினார்.
“விதை இருக்கிறது. நிலம் இருக்கிறது. உழைக்க நாமும் இருக்கிறோம். ஆனால் விதை முளைத்து வளரத் தேவையான ஈரம் இல்லையே, கவின்!”
கவின் சிறிது நேரம் யோசித்தான்.
“வீட்டிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டுவந்து ஊற்றலாமே?”
தாத்தா மெதுவாகப் புன்னகைத்தார்.
“ஒரு சிறிய செடிக்குக் குடத்தில் தண்ணீர் கொண்டுவந்து ஊற்றலாம். ஆனால் இந்த வயலுக்கும், ஊரிலுள்ள மற்ற வயல்களுக்கும் எவ்வளவு நீர் தேவைப்படும் என்று நினைத்துப்பார். நம்முடைய கிணற்றிலும் நீர் குறைந்துவிட்டது. குளங்களும் கிணறுகளும் மீண்டும் நிறைய மழை தேவை.”
சில நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு மாலை, வானத்தில் கருமேகங்கள் திரண்டன. குளிர்ந்த காற்று வீசியது. முதலில் சில துளிகள் விழுந்தன. பின்னர் மழை நிதானமாகப் பெய்யத் தொடங்கியது.
காய்ந்த மண்ணிலிருந்து மண்வாசனை எழுந்தது. வீட்டின் தாழ்வாரத்தில் நின்ற கவின், கையை நீட்டி மழைத்துளிகளை ஏந்தினான்.
“தாத்தா! நம்முடைய விதைகளுக்குத் தண்ணீர் வந்துவிட்டது!”
என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூவினான்.
அடுத்த சில நாட்களிலும் மழை பெய்தது. குளத்துக்குச் செல்லும் நீர்வழியில் தண்ணீர் ஓடியது. குளத்தின் நீர்மட்டம் உயரத் தொடங்கியது. மண்ணில் போதுமான ஈரம் சேர்ந்ததும், தாத்தா வயலைத் தயார் செய்து விதைத்தார்.
நாட்கள் சென்றன. வயலில் சிறிய பச்சை முளைகள் தலைகாட்டின.
ஒரு மாலை கவினும் தாத்தாவும் குளக்கரையில் நின்றனர். குளத்தின் அருகே நாரைகள் இறங்கின. தொலைவில் ஒரு பசு புல் மேய்ந்துகொண்டிருந்தது. வயலின் புதிய முளைகளைப் பார்த்த கவினின் முகம் மலர்ந்தது.
“தாத்தா, இந்த மழை நம்முடைய வயலுக்கு மட்டும் உதவவில்லை. குளத்துக்கும், மரங்களுக்கும், பறவைகளுக்கும், மாடுகளுக்கும் உதவியிருக்கிறதே!”
என்றான்.
“அதுதான் மழையின் சிறப்பு. அது நமக்குக் குடிநீராகவும், பயிர்களுக்கு வளர்ச்சியாகவும், மற்ற உயிர்களுக்கு வாழ்வாதாரமாகவும் அமைகிறது. இந்த முளைகள் வளர்ந்து நெல் தரும்போது, நம் உணவிலும் மழையின் பங்கு இருக்கும்.”
என்று தாத்தா கூறினார்.
கவின் தன் உள்ளங்கையில் விழுந்த ஒரு மழைத்துளியைப் பார்த்தான்.
“இவ்வளவு சிறிய துளி, இவ்வளவு உயிர்களுக்கு உதவுகிறதே!”
தாத்தா தலையசைத்தார்.
“உயிர்களைக் காப்பதால்தான் திருவள்ளுவர் மழையை அமிழ்தம் என்று சொல்கிறார். அந்த அமிழ்தத்தின் மதிப்பை உணர்ந்து, கிடைக்கும் நீரை வீணாக்காமல் காப்பதும் நம்முடைய பொறுப்பு.”
அன்று கவினுக்கு மழை என்பது வானத்திலிருந்து விழும் தண்ணீர் மட்டுமல்ல என்பது புரிந்தது.
வயலின் நம்பிக்கை.
உலகின் உயிர்வாழ்வு.
இதைத்தான் திருவள்ளுவர்,
தான்அமிழ்தம் என்றுணரற் பாற்று.
என்று உணர்த்துகிறார்.
கருத்து
மழையின் பயன் ஒருவருக்கோ ஓர் உயிரினத்துக்கோ மட்டும் உரியது அல்ல. மனிதர்கள், விலங்குகள், பறவைகள், மரங்கள், செடிகள் எனப் பல உயிர்களின் வாழ்வை அது தாங்குகிறது.
விதையும் நிலமும் உழைப்பும் இருந்தாலும், பயிர்கள் வளர நீர் தேவை. அந்த நீர்வளத்தைப் புதுப்பிப்பதில் மழை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அதனால் மழையை உயிர்காக்கும் அமிழ்தமாக இக்குறள் போற்றுகிறது.
சிந்தனைக்குறிப்பு
அதை விளைவித்த உழைப்பையும் நினைப்போம்.
அந்த உழைப்புக்குத் துணைநின்ற மழையையும் நினைப்போம்.
ஒரு மழைத்துளியின் மதிப்பு,
அது காக்கும் உயிர்களில் இருக்கிறது.
வாழ்க்கைப் பாடம்
மழையின் சிறப்பை உணர்வது, நீரின் மதிப்பை உணர்வதற்கும் வழிகாட்டுகிறது. அன்றாட வாழ்வில் தண்ணீரை வீணாக்காமல் பயன்படுத்துவோம். மழைநீரைச் சேமிப்போம். குளங்கள், ஏரிகள் மற்றும் நீர்வழிகளை மாசுபடுத்தாமல் காப்போம்.
இவை இக்குறளின் கருத்திலிருந்து நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் நடைமுறைப் பாடங்கள்.
அந்த அமிழ்தத்தை மதித்துக் காப்போம்.
No comments:
Post a Comment