வான் சிறப்பு – 12
அறத்துப்பால் • பாயிரவியல் • வான் சிறப்பு
குறள்
துப்பாய தூஉம் மழை.
பொருள்
உண்பவர்களுக்கு நல்ல உணவுப் பொருள்களை விளைவித்துத் தருவதோடு, அவர்களுக்குத் தானும் குடிநீராக அமைவது மழை.
மழை பயிர்களை வளர்த்து, நாம் உண்ணும் உணவு கிடைக்க உதவுகிறது.
அதே மழை, நீர்நிலைகளையும் நிலத்தடி நீரையும் நிரப்பி, நாம் குடிக்கும் நீருக்கும் ஆதாரமாகிறது.
உணவை உருவாக்குவதும் மழை.
குடிநீராக உதவுவதும் மழை.
சொற்களைப் புரிந்துகொள்வோம்
துப்பார்க்கு: உண்பவர்களுக்கு.
துப்பாய: நல்ல உணவாக.
துப்பாக்கி: உணவை உண்டாக்கி.
தூஉம்: தானும் ஆவது; இங்கு மழைநீரே
குடிப்பதற்கு உதவுவதைக் குறிக்கிறது.
மழை: உணவு விளைவதற்கும் குடிநீர்
கிடைப்பதற்கும் ஆதாரமான மழை.
குறளில் அமைந்துள்ள சிறப்பு
“துப்பாக்கி” என்பதை இங்கு “துப்பு ஆக்கி” — உணவை உண்டாக்கி என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
மழை உணவை விளைவிக்க உதவுவதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. தானும் குடிநீராக உதவுகிறது என்ற இரட்டைப் பயனை திருவள்ளுவர் அழகாக உணர்த்துகிறார்.
கதை
ஒரு தட்டுச் சோறும் ஒரு குவளை நீரும்
வயல்களும் தோட்டங்களும் சூழ்ந்த ஒரு கிராமத்தில் நிலா என்ற சிறுமி வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் எதையும் ஆர்வமாகக் கேட்டு அறிந்துகொள்வாள்.
ஒருநாள் பள்ளியிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்த நிலா, பசியுடன் சமையலறைக்குச் சென்றாள். அம்மா அவளுக்குச் சோறும் காய்கறிக் குழம்பும் பரிமாறினார். அருகில் ஒரு குவளை குடிநீரையும் வைத்தார்.
அப்போது வெளியே மழை பெய்யத் தொடங்கியது. கூரையில் விழுந்த மழைத்துளிகளின் ஓசையைக் கேட்ட நிலா, சாளரத்தின் வழியாக வெளியே பார்த்தாள்.
“அம்மா, மழை பெய்தால் வயலில் பயிர்கள் வளரும் என்று ஆசிரியர் சொன்னார். அப்படியென்றால், மழை விவசாயிகளுக்குத்தானே அதிகம் உதவுகிறது?”
என்று கேட்டாள்.
அம்மா அவளுடைய தட்டையும் குவளையையும் பார்த்துவிட்டு மெதுவாகப் புன்னகைத்தார்.
“விவசாயிகளுக்கு உதவுகிறது என்பது உண்மை. ஆனால் உனக்கும் இப்போது மழை இரண்டு விதமாக உதவிக்கொண்டிருக்கிறது. அவை என்ன என்று கண்டுபிடிக்கிறாயா?”
நிலா சுற்றுமுற்றும் பார்த்தாள். தட்டில் இருந்த சோற்றைப் பார்த்ததும் அவளுக்கு ஒரு விடை தோன்றியது.
“இந்தச் சோறு அரிசியிலிருந்து வந்தது. அரிசி நெல்லிலிருந்து வந்தது. நெல் வளரத் தண்ணீர் தேவை. அதற்கு மழை உதவுகிறது!”
அம்மா மகிழ்ச்சியுடன் தலையசைத்தார்.
“சரியாகச் சொன்னாய்! உன் குழம்பில் இருக்கும் காய்கறிகள் வளரவும் நீர் தேவை. உழவர் உழைத்து விளைவிக்கும் உணவுக்கு மழை பெரிய துணையாக இருக்கிறது.”
நிலா ஒரு கவளம் சோற்றை உண்டாள். பிறகு குவளையை எடுத்துத் தண்ணீர் குடித்தாள். ஆனாலும் இரண்டாவது விடை அவளுக்குப் புரியவில்லை.
“உணவு கிடைக்க மழை உதவுகிறது. இன்னொரு உதவி என்ன, அம்மா?”
அம்மா அவள் கையில் இருந்த குவளையைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
“நீ இப்போது குடித்த தண்ணீர் நமக்கு எங்கிருந்து கிடைக்கிறது?”
“நம்முடைய கிணற்றிலிருந்து!” என்று நிலா சொன்னாள்.
“அந்தக் கிணற்றில் நீர் கிடைப்பதற்கு, மண்ணுக்குள் நீர் சேர வேண்டும். பெய்யும் மழையில் ஒரு பகுதி நிலத்தில் ஊறி, நிலத்தடி நீரைப் புதுப்பிக்க உதவுகிறது. ஒரு பகுதி குளங்களிலும் ஏரிகளிலும் சேர்கிறது.”
என்று அம்மா விளக்கினார்.
நிலா மீண்டும் குவளையைப் பார்த்தாள். அவளுக்கு இரண்டாவது விடையும் புரிந்தது.
குவளையில் இருந்த நீரின் பின்னாலும் மழை.
மழை ஓய்ந்ததும், அம்மாவுடன் நிலா வீட்டின் தாழ்வாரத்துக்கு வந்தாள். தோட்டத்தில் இலைகளின் மீது நீர்த்துளிகள் மின்னின. மண்ணில் மழைநீர் ஊறிக்கொண்டிருந்தது.
வீட்டின் கூரையிலிருந்து வந்த நீர், மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்பின் வழியாகச் சென்றது. அதைப் பார்த்த நிலா ஆர்வமாகக் கேட்டாள்.
“அம்மா, இந்த மழைநீரை அப்படியே குடிக்கலாமா?”
“அப்படியே குடிக்கக் கூடாது, நிலா. குடிப்பதற்கான நீர் பாதுகாப்பாகச் சேகரிக்கப்பட்டு, முறையாகச் சுத்திகரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். மழை நீருக்கு ஆதாரம்; அதைச் சுகாதாரமாகப் பயன்படுத்துவது நம்முடைய பொறுப்பு.”
என்று அம்மா கூறினார்.
அன்று மாலை நிலா தன் குறிப்பேட்டில் ஒரு தட்டையும் ஒரு குவளையையும் வரைந்தாள். அவற்றுக்கு மேலே ஒரு மழைமேகத்தையும் வரைந்தாள்.
மேகத்திலிருந்து இரண்டு அம்புக்குறிகளை இட்டாள். ஒன்றைத் தட்டுடன் இணைத்தாள். மற்றொன்றைக் குவளையுடன் இணைத்தாள்.
அம்மா அருகில் வந்து, “என்ன வரைந்திருக்கிறாய்?” என்று கேட்டார்.
“மழையின் இரண்டு உதவிகளை வரைந்திருக்கிறேன்!
அது நமக்கு உணவை விளைவித்துத் தருகிறது. குடிக்கத் தண்ணீரும் தருகிறது.
மழை விவசாயிகளுக்கு மட்டும் அல்ல; நம் எல்லோருக்கும் உதவுகிறது!”
என்று நிலா மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னாள்.
அம்மா அவளுடைய ஓவியத்தைப் பாராட்டினார்.
“நீ வரைந்த இந்த இரண்டு அம்புக்குறிகளில், திருவள்ளுவர் சொன்ன குறளின் கருத்தே இருக்கிறது!”
தாகத்தைத் தணிக்கும் நீராக உதவுவதும் மழை.
இதைத்தான் திருவள்ளுவர்,
துப்பாய தூஉம் மழை.
என்று அழகாக உணர்த்துகிறார்.
கருத்து
மழை உணவை உண்டாக்கும் துணையாகவும், தானே குடிநீருக்கு ஆதாரமாகவும் விளங்குகிறது. இந்த இரண்டு பயன்களையும் இக்குறள் எடுத்துரைக்கிறது.
நம் கண்ணுக்குத் தெரிவது தட்டில் இருக்கும் உணவு. ஆனால் அதன் பின்னால் மண், விதை, உழவரின் உழைப்பு, நீர் எனப் பலவற்றின் பங்கு இருக்கிறது. அவற்றில் மழையின் பங்கு இன்றியமையாதது.
அதேபோல, நாம் குடிக்கும் ஒரு குவளை நீருக்குப் பின்னாலும் இயற்கையின் நீர்ச் சுழற்சி இருக்கிறது. மழை பெய்து நீர்வளத்தைப் புதுப்பிப்பதால், குடிநீர் கிடைப்பதற்கும் அது உதவுகிறது.
உணவை விளைவித்துத் தருவதோடு, தானும் நீராக உதவும் மழையின் சிறப்பை உணர்ந்து போற்ற வேண்டும்.
சிந்தனைக்குறிப்பு
ஒரு குவளை நீரையும்
தனித்தனியாகப் பார்க்கிறோம்.
ஆனால் இரண்டின் பின்னாலும்
மழையின் கொடை இருக்கிறது.
உணவை உண்ணும்போதும்,
நீரைப் பருகும்போதும்,
மழையின் உதவியை நினைப்போம்.
வாழ்க்கைப் பாடம்
உணவை வீணாக்காமல் இருப்பதும், நீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துவதும், அவற்றை நமக்கு அளிக்கும் இயற்கையையும் உழைப்பையும் மதிக்கும் செயல்கள்.
தேவையான அளவு உணவை எடுத்துக்கொள்வோம். குடிநீரை வீணாக்காமல் பயன்படுத்துவோம். மழைநீரைச் சேமித்து, நீர்நிலைகளைத் தூய்மையாகக் காப்போம்.
குடிப்பதற்கு எப்போதும் பாதுகாப்பான, முறையாகச் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரையே பயன்படுத்துவோம்.
இவை இக்குறளின் கருத்திலிருந்து நாம் எடுத்துக்கொள்ளும் நடைமுறைப் பாடங்கள்.
குடிநீரிலும் மழையின் கொடை.
இரண்டையும் வீணாக்காமல் காப்போம்.
